Regulacja

Financial Conduct Authority – FCA

pełni funkcję regulatora w Wielkiej Brytanii. Instytucja ta monitoruje i reguluje działalność instytucji finansowych. FCA odpowiada za firmy, które bezpośrednio finansują sam organ. Do tej grupy należą brokerzy znanego na całym świecie rynku Forex. Działowi kontroli finansowej i regulacji przypisuje się nie tylko kontrolę pracy brokerów, ale także zapewnienie pełnego bezpieczeństwa klientów oraz ochronę ich praw i interesów.

Tylko wtedy, gdy spełnione są wszystkie powyższe wymagania regulacyjne, broker kwalifikuje się do licencji FCA. W przeciwnym razie licencja nie zostanie wydana.

Aby uzyskać licencję, trzeba również posiadać kapitał, którego wysokość musi wynosić od 1 miliona funtów szterlingów i więcej. Pod uwagę brana jest również liczba traderów pracujących na platformie, a także dostępne depozyty.

Financial Conduct Authority współpracuje z Bankiem Anglii (BOE) i Urzadem ds. Regulacji Ostroznosciowych (PRA – Prudential Regulatory Authority).

Brokerzy pod kontrolą FCA są zobowiązani do przestrzegania wszystkich regulowanych zasad. Ich bezpośrednią odpowiedzialnością jest tworzenie odrębnych kont zarówno dla klientów, jak i osób prawnych.

Firma posiada licencję FCA, dzięki czemu jest gwarantem bezpieczeństwa i jakości dla swoich klientów. Firma stwarza wszelkie niezbędne warunki do pracy klientów i daje im pewne korzyści.

Identyfikator podmiotu prawnego (LEI)

to unikalny globalny identyfikator dla podmiotów prawnych uczestniczących w transakcjach finansowych.[1] Znany również jako kod LEI lub numer LEI, jego celem jest pomoc w identyfikacji podmiotów prawnych w dostępnej na całym świecie bazie danych. Osoby prawne to organizacje, takie jak firmy lub jednostki rządowe, które uczestniczą w transakcjach finansowych. Indywidualna osoba nie może uzyskać LEI.[2] Identyfikator jest używany w sprawozdawczości regulacyjnej dla organów nadzoru finansowego, a wszystkie firmy i fundusze finansowe muszą posiadać kod LEI.

Identyfikator jest sformatowany jako 20-znakowy kod alfanumeryczny na podstawie normy ISO 17442 opracowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). Łączy się z kluczowymi informacjami, które umożliwiają jednoznaczną identyfikację podmiotów prawnych uczestniczących w transakcjach finansowych. Każdy wpis w bazie danych LEI zawiera informacje o własności podmiotu, a tym samym odpowiada na pytania „kto jest kim” i „kto jest właścicielem czego”. Dlatego publicznie dostępna pula danych LEI może być traktowana jako globalny katalog nieindywidualnych uczestników rynku finansowego.

Na całym świecie jest wielu nadawców LEI, którzy wydają i utrzymują identyfikatory oraz działają jako główne interfejsy do globalnego katalogu, są to zazwyczaj giełdy finansowe lub dostawcy danych finansowych. Są one akredytowane przez Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF) do wydawania kodów LEI.